مرد پشت كاج‎های خمره‎ای، روی نيمكتِ صورتی ديگری نشست. اين يكی را قبلا امتحان نكرده بود. از آن خوشش آمد. مثل نيمكت‎های كناری، پشتی‎اش راحت بود و از پياده‎روی آن طرفِ كاج‎های گرد و كوتاه، كسی او را نمی‎ديد.ممكن بود مريم ازخيابان جلوی پارک رد شود، آن وقت نمی‎توانست برايش توضيح دهد كه اين‎جا، كنار سطل آبی زباله منتظر هيچ چيز نيست. سيگارش را روشن كرد. سوپر ماركت آن طرف خيابان، جلوی ورودی‎اش لامپ‎های سفيد بزرگی روشن كرده بود. پنجره‎های آپارتمان بالای سوپرماركت باز بودند. زمستان گرمی‎ بود. دقت كرد، مثل ديروز دختری را كه تاپ مشكی پوشيده بود، جلوی پنجره می‎بيند. كوتاه بود و آرنج‎های خيلی سفيدی داشت. چانه‎اش را روی دستش گذاشته بود و به او، پشت كاج‎های خمره‎ای، خيره نگاه می‎كرد. موهای چتری براق و چشم‎های سياهی داشت. روی بازويش علامتی شبيه خالكوبی بود. اول فقط به او خيره شده بود، اما بعد انگار داشت می‎خنديد. دست‎هايش را زير چانه گذاشته بود و ‎به او می‎خنديد.

مرد زبانش خاريد و شكمش صدا داد. خواست دستش را كمی بلند كند و از پشت كاج‎ها، آرام برای دختر تكان دهد. شايد هم برای كس ديگری لبخند زده بود. خيلی‎ها در پارک قرار می‎گذارند. اطرافش را نگاه كرد. هيچ كس پشت رديف كاج‎های گِرد و كوچک نبود. از آن بالا برای او لبخند زده بود. اما سرش را كه برگرداند دختر رفته بود. در جای خالی‎اش لوستری كريستالی از سقف آويزان بود. يک ربع ديگر صبركرد و سيگار دومش را آتش زد. ديگر كسی جلوی پنجره نيامد. امروز هم هيچ كس نيامد. فكر كرد مثل بقيه‎ی فرصت‎هاست كه دير می‎جنبی و بر باد می‎روند. 

سيگارش را كه تا ته سوخته بود به طرف سطل زباله انداخت. سيگار به لب آن خورد و لای چمن‎ها دود كرد. زمانش داشت تمام می‎شد. از ميان شكم دو كاج، لوستر كريستالی و لبه‎ی بالايی تابلوهايی را كه نزديک سقف زده بودند، می‎ديد. شايد حتا بهتر شد كه دختر ديگر جلوی پنجره نيامد. اگر دوباره می‎خنديد، او دست تكان می‎داد و دختر دوباره می‎خنديد و... 

شیرجه یک روباه به درون برف برای گرفتن یک موش ( آمریکا )